FANDOM


Nie pokonaliście Toa Nuva. Po prostu wasze towarzystwo nas znudziło, więc postanowiliśmy uciąć sobie drzemkę.

—Onua do Bohrok-Kal


Onua jest jedną z głównych postaci w serii Lego Bionicle. Był powściągliwym i rozważnym Toa Mata Ziemi należącym do drużyny, której zadaniem było przebudzenie Wielkiego Ducha Mata Nui. Po wejściu w kontakt z Zenergizowanym Protodermis został przemieniony w Toa Nuva Ziemi.

Biografia

Toa Mata

Wczesne życie

Onua i pozostali członkowie jego drużyny zostali stworzeni na Artakhce. Po wysłaniu na Daxię zostali przebudzeni przez Helryx, przedstawieni sobie i zaznajomieni ze swoim przeznaczeniem, którym było strzeżenie Wielkiego Ducha Mata Nui. Później, Hydraxon trenował ich w walce i innych sytuacjach, w których mogli się znaleźć. Jednego razu zabrał ich Kanohi i pochował na wyspie, by zaznajomić ich z z sytuacją, w której moce masek nie byłyby łatwo dostępne. Toa spędzili większość dnia, próbując znaleźć sposób na odzyskanie Kanohi, dopóki Lewa nie zdał sobie sprawy, że Hydraxon chciał, by pracowali razem, dzięki czemu udało im się znaleźć maski. Krótko po tym Hydraxon kazał każdemu z nich spróbować uciec przed Spinaxem, jego Tropicielem Energii.

Po ukończeniu treningu, Toa Mata zostali wysłani do Karda Nui, by chronić pracujących tam Av-Matoran. Sześciu Toa zmierzyło się z wieloma Rahi, na które wpłynęły dziwne kolce energii. Po pokonaniu Rahi, rozumne błyskawice zwane Avohkah zaczęły atakować Matoran. Po kilku tygodniach walk, Toa udało się pokonać Avohkah, a Av-Matoranie dokończyli swą pracę. Tahu i Kopaka zaprowadzili po tym pozostałych do Codrexu, tajemniczej, sferycznej budowli osadzonej w jednym ze skalaktytów. Właz zamknął się za nimi, więżąc ich w środku, a dwaj Toa opowiedzieli swej drużynie o ich rozmowie z Helryx, oraz o tym, że musieli wejść do Kanistrów Toa, znajdujących się wewnątrz Codrexu. Nie mogli odejść, bowiem panujące ówcześnie na Karda Nui burze energii obróciłyby ich w popiół. Toa Mata weszli do Kanistrów i pozostali tam na tysiące lat.

Kanistry drużyny miały się uruchomić po Wielkim Kataliźmie i wylądować na wyspie Mata Nui. Po przybyciu mieli udać się do Kini-Nui, użyć sekretnego systemu tuneli, by trafić do Metru Nui, i przebudzić Wielkiego Ducha. Jednakże, tajemnicza usterka spowodowała, że kanistry wylądowały w morzu otaczającym wyspę. Kanistry dryfowały w oceanie przez tysiąc lat, nim Av-Matoranin Takua zebrał Kamienie Toa, aktywując sygnał, który wezwał Toa na wyspę. Kanistry odebrały sygnał i ustawiły kurs na Mata Nui.

Mata Nui

Poszukiwania masek

Po przebudzeniu Onua, nie pamiętając nic ze swojej przeszłości, trafił do Onu-Wahi i napotkał Onu-Matoranina imieniem Onepu. Onepu zaprowadził go do Turagi Whenuy, który opowiedział Toa Ziemi o Teridaxie i maskach Kanohi skrytych na wyspie. Podczas podróży Onua spotkał trzech innych Toa Mata - Tahu, Gali oraz Lewę. W czworo znaleźli później Kopakę i Pohatu - sześciu Toa ponownie było razem.

Po zapoznaniu się ze sobą, Toa napotkali na swojej drodze silną burzę, którą później uznali za dzieło Makuty. Później, ku niezadowoleniu Tahu, rozdzielili się, by odnaleźć swe maski. Choć samotnie udało im się osiągnąć małe sukcesy, Onua wiedział, że głupotą było pracować samemu, i zwołał spotkanie, by Toa kontynuowali poszukiwania razem. Nim wyruszyli, Teridax wywołał erupcję wulkanu i nasłał na nich wiele Rahi. Onua i Lewa użyli swych mocy, by zatrzymać lawę, a pozostali Toa obezwładnili Rahi.

Jakiś czas później Onua uratował tuzin Matoran, tworząc tunel, którym mogli uciec. Po drodze zmierzył się ze Żmiją Zguby i pokonał ją.

Podczas walki o Le-Wahi, Onua wydrążył tunel do ula Nui-Rama w poszukiwaniu zaginionego Lewy. Toa Powietrza, wskutek Zakażonej Kanohi, znalazł się pod kontrolą Teridaxa i stanął do walki z Toa Ziemi. Onule, dzięki szybkiej radzie Matau, udało się zdobyć przewagę nad Lewą i zrzucić skażoną maskę z twarzy przyjaciela. Później razem ocalili mieszkańców Le-Koro.

Po zdobyciu Kanohi Kaukau, Onua, Kopaka i Gali udali się pod wodę, by odzyskać maskę Tahu. Poprzez pokonanie Tarakavy Onua udowodnił, że zdejmując ich zainfekowane Kanohi można uwolnić Rahi spod wpływu Teridaxa.

Po zdobyciu wszystkich Kanohi, Toa udali się do Kini-Nui, by odnaleźć Złote Kanohi. Poprzez postawienie wszystkich Kanohi na statuach Kini-Nui, Toa uzyskali w zamian Złote Kanohi i skończyli swe poszukiwania. Prosząc Kompanię Kronikarza o strzeżenie Kini-Nui do ich powrotu, Toa połączyli fragmenty kamienia Makoki i użyli go jako klucza do otworzenia Mangaii.

W tunelach Onua połączył się z Pohatu i Tahu w Toa Kaita Akamaia. Wraz z Wairuhą, zmierzyli się z Manasami i pokonali ich, niszcząc wieżę, które dostarczały im ciepła.

Po wejściu do jamy Teridaxa, Toa Kaita rozpadli się w Toa Mata i stanęli do walki z Toa Cienia. Zdając sobie sprawę, że stanowili oni ich mroczną stronę, Toa wchłonęli Toa Cienia.

Krótko po tym napotkali samego Teridaxa i stanęli z nim do walki. Używając Złotych Kanohi oraz mocy żywiołów Toa pokonali Makutę.

Inwazja Bohroków

Krótko po opuszczeniu Kini-Nui, Toa poczuli dziwne trzęsienie, rozchodzące się po wyspie. Niedługo później pojawił się Ta-Matoranin, powtarzający w kółko jedno słowo - Bohrok. Toa udali się do Ta-Koro, gdzie napotkali atakujących gród Pahraków i Kohraków. Lewa i Gali połączyli swe moce, by stworzyć burzę, która przegoniła Bohroki. Vakama wyjaśnił im, czym byli Bohroki, oraz nakazał im zebrać osiem rodzajów Krana.

Onua wyruszył do Onu-Wahi i usłyszał paru Nuhvoków. Pospiesznie ruszył w ich kierunku i zrozumiał, że Bohroki próbowały zawalić jaskinię, niszcząc filary, podtrzymujące sklepienie. Onua próbował ich powstrzymać, ale nieskutecznie. Toa Ziemi wymyślił plan i szybko przeszedł do jego realizacji - wykopał głęboki rów dookoła ostatniego filaru i poczekał, aż Nuhvoki skupią na nim swoją uwagę. Niezbyt mądre roboty wpadły do rowu i zaklinowały się w ścianach dziury.

Onua i mieszkańcy Onu-Koro ostatecznie zostali przepędzeni przez stado Gahloków.

Toa udał się na poszukiwania Lewy po odzyskaniu jego Miru od grupy Lehvak Va. Kontrolowany przez Krana Lewa zaatakował Onuę i niemalże go pokonał. Jednakże Toa Ziemi wiedział, że Krana nie kontrolowała woli Lewy, i przekonał go do zdjęcia jej z twarzy.

Po zebraniu wszystkich Krana, Toa zstąpili do Gniazd Bohroków znalezionych przez Kopakę. Tam jedna ze ścian poruszyła się i oddzieliła Tahu od reszty. Niedługo potem zostali uwięzieni w tunelu, a fala stopionej lawy zbliżała się do nich z góry. Podczas gdy Kopaka powstrzymywał lawę mocą Lodu, Onua i Pohatu próbowali przebić się przez ścianę, ale okazało się to niemożliwe. Lewa, wciąż częściowo pod wpływem Krana, zdał sobie sprawę, że ściana była jedynie iluzją, co pozwoliło im uciec.

Po znalezieniu Tahu, drużyna znalazła sześć Exo-Toa i użyła ich do walki z Bahrag, królowymi rojów. Onua i Pohatu padli ofiarą iluzji Cahdoków, przez co nie byli w stanie zauważyć, że walczyli z powietrzem. Tahu zrozumiał, że Exo-Toa wstrzymywali ich moce żywiołów, dlatego Toa zdjęli z siebie pancerze. Używając swych połączonych mocy, Toa Mata uwięzili Bahrag w Protodermis. Ziemia pod nimi otworzyła się i Toa spadli do basenu Zenergizowanej Protodermis, która przemieniła ich w Toa Nuva.

Toa Nuva

Atak Bohrok-Kal

Toa prędko odkryli, że ich nowe maski pozwalały im współdzielić moce, co pozwoliło Tahu uratować swoją drużynę przed spadającymi głazami. Dzięki połączonym mocom Pohatu i Lewy udało im się polecieć do jaskini, znajdującej się bliżej powierzchni. Onua, Tahu i Lewa użyli wtedy Pakari Nuva, by opóźnić szarżę roju Tahnoków. Kopaka niedługo później dołączył do nich, ale moc Pakari Nuva osłabiło sklepienie jaskini. Wykorzystując swe Kanohi, Toa uciekli z groty i dotarli na powierzchnię.

Po powrocie, drużyna, ochrzczona nowym imieniem - Toa Nuva - postanowiła przeprowadzić parę sparingów, by zapoznać się z nowo nabytymi umiejętnościami. Odkrywając swe moce, Toa Nuva uznali, że byli wystarczająco silni, by walczyć w pojedynkę, choć Gali nie zgadzała się z tym pomysłem.

Niedługo później rozpoczął się atak Bohrok-Kal. Maszynom udało się ukraść symbole Nuva, które zawierały moce żywiołu Toa. Pozbawieni swych najsilniejszych umiejętności, Toa musieli na nowo się zjednoczyć, by pokonać Kal. Musieli odnaleźć Kanohi Nuva, mając nadzieję, że maski pomogą im w walce przeciwko nowemu wrogowi.

Onua udał się wraz z Whenuą do jaskiń Onu-Wahi w poszukiwaniach Kaukau Nuva. Po drodze napotkali ogromnego robaka, wyposażonego w szereg macek. Onua przepędził stworzenie, uderzając dwoma głazami o siebie, co spowodowało głośny hałas. Mknąc głębiej, napotkali dużą ilość Kofo-Jaga, a później dwóch Manasów, strzegących maski. Onua doznał przebłysku geniuszu i przewiercił się przez ściany, tworząc mały strumyk lawy, który wpłynął do jamy, wabiąc napotkane wcześniej Kofo-Jaga. Rahi zaatakowały Manasy, a Onua, wykorzystując nieuwagę ogromnych krabów, skoczył nad nimi i wziął maskę.

Po odnalezieniu wszystkich masek, Toa Nuva zjednoczyli się w walce przeciwko Rahi Nui, którego pokonali. Po starciu drużyna udała się do gniazda Bahrag, by odnaleźć Bohrok-Kal.

Tam zmierzyli się z czekającymi wewnątrz Bohrok-Kal. Tahu, używając Kanohi Vahi danej mu przez Vakamę, na krótki moment spowolnił Bohrok-Kal, jednakże energia potrzebna do użycia maski była zbyt wielka i Toa Ognia stracił przytomność, niemal umierając z przemęczenia. Ostatecznie Gali wpadła na pomysł, by skupić się na Symbolach Toa i przenieść moc symboli do Bohrok-Kal, przytłaczając maszyny ich energią. Pokonując Kal, Toa Nuva odzyskali moce żywiołów i wrócili zwycięsko na powierzchnię.

Poszukiwania Siódmego Toa

Podczas poszukiwań Siódmego Toa Pohatu i Onua zostali zabrani przez Whenuę na obrzeża Po-Wahi, gdzie Turaga pokazał im kolekcję Kraata, zamkniętych w komorach hibernacyjnych. W tym momencie zaatakowali Guurahk i Panrahk, tworząc trzęsienie ziemi, które roztrzaskało komory i uwięziło Toa oraz Turagę w jaskini.

Udało im się jednak wydostać i niedługo potem odkryli, że inni Toa Nuva śledzili Rahkshi do tego miejsca. Tahu i Kopaka zamknęli jaskinię za nimi. Tylko jedno Kraata wydostało się na zewnątrz - Kraata Cienia.

Jakiś czas później Pohatu i Onua spotkali się w grodzie Onu-Koro i ogłosili Matoranom odnalezienie Maski Światła. W tym samym czasie do wioski przybyli Takua i Pewku, wysłani wraz z Jallerem, by odnaleźć Siódmego Toa. Matoranie jednak rozdzielili się. Gdy Toa pytali, co stało się z Jallerem, troje Rahkshi - Vorahk, Kurahk i Turahk - zaatakowały gród.

Niedługo po ataku pojawili się pozostali Toa Nuva i stanęli do walki z Rahkshi. Onua spróbował zmierzyć się z Vorahkiem, ale został pokonany, gdy stwór użył swej Buławy Głodu, by skraść moc Toa.

Gdy się przebudził, kontynuował walkę i zniszczył sporą część sklepienia jaskini, obalając ją na przeciwników. Jednakże uszkodzenia były zbyt poważne i gruz pogrzebał Onuę oraz Pohatu. Kopace udało się jednak ich uratować.

Wiele starć miało miejsce na całej wyspie, ale największe z nich odbyło się w Kini-Nui. Sześciu Toa zebrało się, by uchronić Takuę i Jallera od sześciu Rahkshi, i połączyło swe moce przeciwko Dzieciom Makuty. W trakcie walki Takua, zdając sobie sprawy z własnego przeznaczenia, przywdział Avohkii i przemienił się w Takanuvę, Toa Światła, co pozwoliło drużynie pokonać Rahkshi.

Onua wraz z resztą Toa pomagał przy budowie Ussanui i, wraz z Pohatu, podarował Takanuvie Kraata Cienia, które znaleźli, by stworzenie doprowadziło pojazd do kryjówki Makuty.

Voya Nui

Gdy Teridax został pokonany, Turaga opowiedzieli Toa Nuva i Matoranom historię Metru Nui. Później zbudowali łodzie i powrócili do wyspy-miasta. Gdy na nią dotarli, Toa Nuva zmierzyli się z sześcioma Żmijami Zguby i pokonali je przy użyciu Kakamy Nuva. Po starciu, Onua pomagał w odbudowie miasta. Jakiś czas później, Toa Nuva i Turaga zostali zaproszeni na sekretne spotkanie przez Dume’a. Na nim dowiedzieli się, że Mata Nui, Wielki Duch, umierał, a jego jedyna nadzieja na przetrwanie znajdowała się na wyspie Voya Nui.

Onua ostatecznie udał się na Voya Nui w Kanistrze Toa, podobnym do tego, w którym znalazł się na Mata Nui. Po przybyciu, Tahu zasugerował, by rozpocząć poszukiwania Maski Życia w okolicach góry Valmai. W trakcie podróży Toa napotkali Piraka i stanęli z nimi do walki.

Toa Nuva zostali jednak pokonani, i choć Onua utrzymał się na nogach najdłużej, to ostatecznie został pokonany przez Vezoka. Zaktan, przywódca Piraka, nakazał pozostałym wrzucić Toa Nuva do wnętrza Góry Valmai, uprzednio zabierając im bronie i maski, by nie stawiali oporu.

Na moment przed wrzuceniem Toa do krateru nastąpiła erupcja, która spłoszyła Piraka. Nuva, pozbawieni Kanohi i broni, chronili się przed wybuchem ze wszystkich sił. Gdy w końcu udało im się uciec, napotkali Ruch Oporu Voya Nui.

Matoranie, myśląc, że Nuva to kolejni Piraka podający się za Toa, zaatakowali osłabioną drużynę. Jednakże Balta w porę wyjaśnił pozostałym, że nieznajomi faktycznie byli Toa. Koniec końców Matoranie i Nuva połączyli siły i próbowali napaść bazę Piraka. Wtedy pojawił się Brutaka, który jednym ciosem powalił Nuva i Matoran. Onua wraz z pozostałymi zostali uwięzieni, a Piraka kazali im wtłaczać swe moce żywiołów do dołu, by ich osłabić.

Onua, wraz z pozostałymi Toa Nuva, zostali później uratowani przez Ruch Oporu, którego członkowie wdarli się do fortecy Piraka, gdy ci walczyli z Toa Inika. Matoranie odnaleźli Kanohi Nuva, i choć podejrzewali, że Toa zostali straceni, kontynuowali poszukiwania, aż w końcu ich odnaleźli. Matoranie uwolnili Nuva, oddając im bronie i maski. W dwunastu spotkali się z Axonnem i Botarem, który niósł Brutakę, pokonanego przez tego pierwszego. Toa pomówili z Axonnem, który przekazał im, że musieli odnaleźć Zwój Przygotowań potrzebnych do przebudzenia Wielkiego Ducha.

Przygotowania na przebudzenie Mata Nui

Toa Nuva zostali wysłani przez Axonna do Wielkiej Świątyni Metru Nui, by odzyskać zwój, na którym zapisane były niezbędne kroki do przebudzenia Mata Nui.

Po wizycie w świątyni Onua wraz z pozostałymi Toa Nuva udał się na Mata Nui, by wykonać pierwsze zadanie - przebudzić Bohroki, by te oczyściły wyspę. Toa jednak mieli wątpliwości i dopiero Onua zdecydował się wykonać zadanie, wiedząc, że zrównanie całej wyspy z ziemią było konieczne.

Później wyruszyli na Odinę, gdzie szukali Włóczni Artakhi. Po krótkiej dyskusji z The Shadowed One, zdobyli informację o włóczni i udali się na Xię, gdzie toczyła się bitwa między Tahtorakiem, a Smokiem Kanohi.

Gdy pozostali próbowali ratować tubylców, Onua wydrążył tunel do miejsca, gdzie znajdowała się włócznia. Jednakże został pokonany przez Icaraxa, który przechwycił włócznię. Toa Ziemi poinformował o tym swoją drużynę i razem wyruszyli do Karzahni.

Tam zostali napadnięci przez Icaraxa, w wyniku czego Onua stracił przytomność. Toa Ziemi został ocucony dopiero po tym, jak Gali zniszczyła krainę przy użyciu Nova Blast.

Niedługo potem wraz z Pohatu udał się na poszukiwania artefaktu zwanego Sercem Visoraków. Botar odnalazł Toa i teleportował ich na Daxię, gdzie zobaczyli, jak odzyskana Włócznia Artakhi była używana do przywrócenia Uniwersum do jego stanu sprzed Wielkiego Kataklizmu.

Onua i pozostali Toa Nuva wybrali się na Artakhę, gdzie otrzymali Zbroję Adaptacyjną. Potem zostali teleportowani do Karda Nui przez władcę krainy.

Karda Nui

Po przybyciu na Karda Nui, Toa Nuva podzielili się na dwie drużyny - Lewa, Pohatu i Kopaka znaleźli się w jednej, a Gali, Onua i Tahu w drugiej.

Po przybyciu na Bagno Sekretów, Toa Nuva Mistika rozdzielili się. Onua zobaczył lecącą ku niemu Nui-Kopen, którą pacnął. Nui-Kopen wleciała do bagna i zaczęła mutować. Onua zrozumiał, że bagno było niebezpieczne i zamierzał ostrzec przed nim pozostałych, ale coś uderzyło go, zanim mógł się obronić.

Agresorem okazał się być Makuta Bitil, który zaprowadził Onuę, paraliżując go przy użyciu Miotacza Duchów Nynrah, do obozu Kriki, funkcjonującego jako baza wypadowa Makuta Mistika. Bitil użył swej Mohtrek, by przywołać kopię samego siebie do pilnowania Onuy.

Gdy efekty miotacza zniknęły, Onua powalił Makutę. Bitil natychmiastowo przywołał więcej kopii, otaczając Toa Ziemi. Onua spowodał eksplozję błota i odleciał, jednak Bitil ruszył za nim w pogoń, dezaktywując maskę. Toa Ziemi wyciągnął jednak swą broń i wystrzelił, strącając przeciwnika z nieba.

Onua po drodze znalazł Gali, która została niemalże pokonana przez Gorast. Wściekły, Toa odsunął Makutę od Gali i cisnął Gorast o ziemię. Podczas gdy Makuta była ogłuszona, Onua sprawdził stan Toa Wody. Gorast próbowała przekabacić Onuę, oferując mu całe Metru Nui i władzę w Bractwie Makuta. Ten jednak odmówił i ponownie użył swych mocy, by zaatakować Gorast falą błota, po czym pochwycił Gali i razem odlecieli na poszukiwania Tahu.

Onua i Gali znaleźli Tahu, który był osłabiony po walce z Kriką. Krótko po tym Toa i Makuta zobaczyli innego Makuta spadającego z nieba - Chiroxa. Gdy Makuta ratowali swojego brata, Toa uciekli wraz z Av-Matoranami, którzy zaprowadzili ich w bezpieczne miejsce. Onua i pozostali byli świadkami przemiany Matoran w Bohroki, co ich zszokowało. Onua przypomniał sobie teorię Mavraha, jak to Bohroki były niegdyś biomechanicznymi istotami, który ewoluowały w pełni mechaniczne formy. Matoranie, którzy przyprowadzili Toa, podarowali im Kamienny Klucz, a następnie sami zmienili się w Bohroki i teleportowali na wyspę Mata Nui.

Jakiś czas później Toa szpiegowali Makuta, którzy posiadali kolejny Klucz. Po tym jak Tahu obmyślił plan, Toa użyli swych mocy, by wywołać opóźnione podmuchy żywiołów, które odwróciły uwagę Makuta, co pozwoliło im ukraść klucz. Makuta jednak wrócili do swej bazy i próbowali powstrzymać Toa Nuva. Krika wyjawił, że jego drużyna poszukiwała Kanohi Igniki, na co Tahu skłamał, że była już w posiadaniu Toa Phantoka (nie wiedząc, że tak faktycznie było). Bitil uznał to za podstęp i wysłał telepatyczną wiadomość do jednego z Makuta, walczących w powietrzu. Obie strony były zszokowane, gdy okazało się, że Maska Życia przemieniła się w Toa i pokonała Icaraxa. Toa Mistika, używając swych mocy, uciekli. Makuta pospiesznie wyruszyli do Codrexu, wierząc, że właśnie tam udali się Toa.

Tahu uznał, że drużyna powinna udać się do Codrexu, bowiem sądził, iż Makuta dotrą tam przed nimi. Okazało się, że miał rację, gdy po przybyciu Toa zobaczyli Makuta strzegących budynku. Drużyna zaszarżowała na Makuta i stanęła z nimi do walki. Jednakże po chwili pojawili się Makuta Phantoka, przewyższając Toa liczebnie. Makuta przygwoździli Toa do pola energii Codrexu, podczas gdy Antroz szykował się do wyzwolenia podmuchu cieni. Nim jednak atak mógł dosięgnąć Mistika, Kopaka zamroził go. Toa Phantoka wraz z Tanmą, Solekiem oraz Photokiem dołączyli do Mistika w ostatecznej walce przeciwko Makuta.

Wojownicy zmierzyli się, ale żadna ze stron nie mogła zdobyć przewagi. Onua podejrzewał, że Makuta próbowali jedynie ich opóźnić, wierząc, że byli o wiele silniejsi od Nuva. Niedługo potem pojawił się Takanuva i pomógł w odepchnięciu Makuta, co dało Toa czas na przegrupowanie. Gdy dowiedzieli się o Burzach Energii, Toa odlecieli w kierunku Codrexa, po drodze walcząc z Makuta. Onua został uderzony krzykiem mocy i strącony z nieba, jednak w porę ocaliła go Gali. Toa udało się odeprzeć Makuta i bezpiecznie wejść do Codrexu. Onua zdał sobie sprawę, że już niegdyś byli wewnątrz Codrexu i podczas eksploracji budynku przypadkiem wyzwolił trzy pojazdy - Axalarę T9, Rockoha T3 oraz Jetraxa T6. Gdy Toa podziwiali pojazdy, Antroz, któremu również udało się wejść do środka i podążać niezauważenie za Toa, ukradł Jetraxa T6 i wyleciał z Codrexu. Lewa, Pohatu i Kopaka ruszyli za nim w pogoń.

Onua, Gali, Tahu i Toa Ignika zostali w Codrexie, szykując się na przebudzenie Mata Nui, jednakże proces był zbyt wolny. Tahu zaproponował, by Ignika dostarczył dawkę mocy potrzebną do poprawnego przeprowadzenia procesu, i choć początkowo Ignika była wściekła, nawet próbując zabić Tahu za sam pomysł, to ostatecznie poświęciła swoje życie, by uwolnić energię, potrzebną Toa Nuva.

Niedługo potem zaczęły się Burze Energii. Toa Nuva i Takanuvie udało się uciec z Karda Nui przy użyciu pojazdów, Makuta zaś przepadli.

Toa wrócili do Metru Nui, gdzie zaczęli świętować przebudzenie Wielkiego Ducha. Uroczystości zostały przerwane, gdy Teridax ujawnił, że przejął kontrolę nad całym Wszechświatem w miejsce Mata Nui.

Rządy Teridaxa

Jakiś czas później, Teridax nasłał Rahkshi na Metru Nui, by te terroryzowały Matoran. Onua wraz z pozostałymi Toa Nuva, Matoranami oraz Turaga skrył się w Archiwach. Turaga spotkali się z Krahką, która poinformowała ich o dawno zapomnianych tunelach prowadzących na wybrzeże. Tam Toa ukradli łódź, mając nadzieję, że wraz z innymi Toa będą mogli wszcząć rebelię. Na Stelcie spotkali się z agentem Zakonu Mata Nui, Trinumą, który powiedział im o zniszczeniu Daxii. Onua niedługo później wrócił do Metru Nui i rozpoczął budowę fortyfikacji Archiwów, by trudniej było je zdobyć.

Onua dowiedział się o kilku agentach Zakonu, którzy szukali ukrytej skrytki pełnej broni, i poinformował o tym Tahu. Jednakże Rahkshi zaatakowały agentów i skradły zasoby. Onua udał się na poszukiwania Tahu i znalazł go w Karzahni w samą porę, by ocalić drużynę buntowników Toa Ognia przed Exo-Toa, tworząc przepaść pod maszynami. Toa Ziemi zaproponował Tahu, by udali się do ruin Daxii i zniszczyli znajdujący się tam basen Zenergizowanej Protodermis, z którego najpewniej korzystał Teridax przy tworzeniu Rahkshi. Drużynie udało się dostrzeć na Daxię i zniszczyć basen.

Tahu i Onua przygotowali zasadzkę na Rahkshi, ale Dzieci Makuty wycofały się na kilka chwil przed wpadnięciem w pułapkę. Uskrzydlona członkini Zakonu Mata Nui poinformowała ich, że legiony Rahkshi zmierzały w kierunku Południowych Wysp. Tahu nakazał jej odnaleźć jak najwięcej Toa i razem udać się na południe.

Onua pomagał później w walce przeciwko siłom Makuty, która ostatecznie zakończyła się śmiercią Teridaxa i klęską jego armii.

Spherus Magna

Na polecenie Tahu Onua zebrał troje Toa - Orde, Chiarę oraz Zariego - i wyznaczył im zadanie odnalezienia Wielkich Istot, bowiem tego oczekiwał od nich Mata Nui. Przedstawił im również Glatorianina Gelu, który miał służyć im za przewodnika.

Osobowość

Onua był mądrym Toa, jednym z mądrzejszych członków swojej drużyny – impulsywność i lekkomyślność były mu obce. Nie odzywał się bez dobrego powodu, wolał mówić, gdy uważał to za konieczne, dlatego zazwyczaj milczał. Jego milczenie niegdyś martwiło innych, choć znany był ze swojej inteligencji i daru rozwiązywania problemów. Charakteryzowały go cierpliwość i świadomość wartości czekania. Był niezłomny i można było na nim polegać.

Choć wiedział, kiedy jego towarzysze popełniali błędy, Onua pozwalał im na to, wierząc w wartość wiedzy, która z tego wynikała.

Galeria

Treści społeczności są dostępne na podstawie licencji CC-BY-SA , o ile nie zaznaczono inaczej.