Uwaga! Ten bohater został uznany za Czyste Dobro. W związku z tym jest jednym z najbardziej pozytywnych herosów, pozbawionym negatywnych cech i bez żadnych szans na przejście na złą stronę. Nawet jeśli posiada jakieś pojedyncze, negatywne cechy to najczęściej są one całkowicie nieznaczące w kontekście dobroci, którą ten bohater emanuje, albo jeśli posiada jakieś poważniejsze lub bardziej nieprzyjemne momenty, to nijak one nie umniejszają dokonanych przez niego szlachetnych czynów. Dla tego rodzaju bohatera robienie dobrych rzeczy jest tak naturalne, jak oddychanie.
|
—Motto Olafa, gdy przedstawia się każdemu, kogo spotyka.
—Olaf
—Olaf w Krainie Lodu II.
Olaf jest dueteragonistą serii Kraina Lodu.
Jest mądrym i życzliwym bałwanem, który prowadzi Annę i Kristoffa w ich wyprawie oraz wyrzutkiem z królestwa Królowej Anny. Jego marzeniem jest doświadczyć lata, które ostatecznie udaje mu się osiągnąć dzięki magii Elsy.
W wersji oryginalnej podkłada mu głos Josh Gad, a w polskiej wersji podkłada mu Czesław Mozil.
Osobowość[]
Olaf to wyjątkowo życzliwy bałwan – optymistyczny, towarzyski i otwarty na wszystkich, których spotyka. Będąc żywym ucieleśnieniem więzi między Anną i Elsą oraz wspomnieniami ich młodości, Olaf zachowuje dziecięcą fantazję, która towarzyszyła dziewczynom w pierwszych dniach ich wspólnego życia, aż do ich wymuszonej separacji. Jako taki jest dziecinny, daleki od głębokiego intelektualisty, niewinny i czasami zbyt naiwny dla jego własnego dobra. Niemniej jednak jego przepojony charakter i oddanie dwóm siostrom odgrywają kluczową rolę w ożywieniu ich zerwanego związku. Okoliczności jego stworzenia powodują również, że bałwan ma aspekty i cechy, które wydzielają obie siostry. Podobnie jak Elsa, Olaf jest bezinteresowny i nieustannie naraża swoje bezpieczeństwo w imię osób, na których mu zależy; przede wszystkim Anna, do której od razu się przywiązuje, już po ich pierwszym spotkaniu. Podobnie jak młodsza siostra, Olaf jest skrajnym optymistą, często zachowującym względny spokój w niebezpiecznych sytuacjach lub udzielającym słów zachęty w najciemniejszych godzinach.
Ma dziwną fascynację latem, być może dlatego, że młoda Elsa zrobiła z niego bałwana, który uwielbia "ciepłe" uściski, a według Olafa czasami fantazjuje o tym, jak wyglądałoby lato dla bałwana, zupełnie nieświadomy konsekwencji jego ambitne marzenie, czyniąc biednego bałwana nieszczęśliwym.
Oprócz swojej dominującej głupkowatej strony, Olaf ma pewną inteligencję, co widać podczas jego pobytu z Anną w trzecim akcie. To on uczy Annę prawdziwego znaczenia miłości, stwierdzając, że jest to akt stawiania potrzeb kogoś innego ponad własne. Po kulminacyjnym momencie, kiedy Anna poświęca się dla Elsy, przełamując w ten sposób lodowatą klątwę, Olaf jako pierwszy zdał sobie sprawę, że poświęcenie Anny było aktem prawdziwej miłości (ponieważ nie musiał być romantyczny) i to ten akt uratował królestwo. Nie jest też tak nieświadomy, jak się wydaje, ponieważ na początku był dość sceptyczny wobec trolli, kiedy myślał, że to zwykłe kamienie, nawet z miłości namawiając Annę do ucieczki, wierząc Kristoff miał urojenia i był potencjalnie niebezpieczny.
Olaf ma również skłonność do rzucania bardzo bezczelnych uwag w kilku scenach; najbardziej godnym uwagi przykładem jest prawdopodobnie jego dźgnięcie Kristoffa, który już podczas ich pierwszego spotkania nazwał człowieka z gór „dziwnie wyglądającym osłem”. Należy zauważyć, że ze względu na swoją niewinność Olaf prawdopodobnie wypowiada takie uwagi, nie zdając sobie sprawy z niewielkiej bezczelności, co oznacza, że jedynie wyraża swoje zdanie i szczerze myśli.