Gris jest tytułową główną bohaterką gry Gris z 2018 roku.
W pewnym momencie straciła swoją matkę „Mae”, a także swój głos, więc jej celem stało się zebranie pamiątek rozrzuconych po całym świecie, dzięki którym będzie mogła stworzyć konstelacje na niebie, co z czasem nada światu kolorów, a ona sama odzyska zdolność śpiewania.
Biografia[]
Po stracie matki, zanim zaczęła się gra, Gris budzi się w dłoni rozpadającej się statuy. Próbowała śpiewać, ale gdy ręce statuy się rozpadały, zaczęła tracić głos, co spowodowało, że spadła na bezbarwną ziemię pod nią. Po wylądowaniu kontynuowała marsz do przodu i odkrywa szeroką gamę niezwykłych struktur, które wydają się być zasilane punktami świetlnymi przypominającymi gwiazdy. Te światła mogą być zbierane przez Gris, aby uzyskać nowe umiejętności.
Po dotarciu do centralnej wieży w pewnym momencie, Gris może podróżować do czterech innych miejsc, aby zbierać światła i przywrócić kolor swojemu światu przy posągach, które przypominają zniszczoną statuę, przedstawioną na samym początku gry. Obszary te obejmują pustynię pełną wiatraków, bujny las, podwodne jaskinie i świat z budynkami wykonanymi ze światła. Po drodze Gris spotyka różne żywe istoty, z których niektóre mogą pomóc jej w jej przygodzie. Z drugiej strony natomiast jest czarny atramentowy potwór manifestujący się jako duże zwierzęta, które próbują pochłonąć Gris. Ostatnią umiejętnością, jaką protagonistka zyskuje, jest zdolność śpiewania, która daje życie różnym roślinom i mechanicznym zwierzętom. Ponadto wskazówki w całej grze pochodzące od innych posągów podobnych do oryginalnego ujawniają, że kobieta, przed którą Gris nieustannie rozpaczała, jest jej zmarłą matką.
Gris może zebrać wystarczająco dużo gwiazd, aby utworzyć ścieżkę konstelacji do nieba, ale ostateczna ścieżka jest blokowana przez stworzenie, które zmienia się w potworną formę jej samej i połyka ją w całości. Następnie Gris budzi się w oceanie toksycznego czarnego szlamu i wypływa na powierzchnię. Gdy wspina się na wieżę wyłaniającą się z oceanu, stworzenie próbuje ją odciągnąć. Jednak Gris zaczyna śpiewać, a statua jej matki zaczyna się reformować dzięki mocy jej głosu. Gdy zostaje całkowicie pochłonięta przez czarny szlam, statua matki Gris ożywa i również zaczyna śpiewać, wypędzając stworzenie i morze rozpaczy. Zachęcona śpiewem matki, Gris kontynuuje śpiewanie, a duet w pełni przywraca światu jego kolor. Gris i jej matka obejmują się ze łzami w oczach, po czym ta pierwsza daje matce pożegnalny pocałunek i wspina się ostatnią ścieżką konstelacji do światła i nieznanego, pogodziwszy się ze śmiercią matki i idąc naprzód ze świadomością, że jej miłość wciąż jest z nią.
Jeżeli wszystkie pamiątki zostały zebrane, dzieciństwo Gris zostaje ujawnione w sekretnym pokoju nocą. Dziecięca wersja Gris siedzi na łące z matką. Matka Gris chwyta świetlika dłonią, a następnie go wypuszcza, po czym pod jasnym księżycem w pełni mała Gris i jej matka się obejmują.
Ciekawostki[]
- Na okładce i plakacie gry widać, jak z lewego oka Gris cieknie łza.